คุณเคยใช้ชีวิตกับผี...นาน9ปีไหม??

คุณเคยใช้ชีวิตกับผี...นาน9ปีไหม??

บ้านหลังนี้ตั้งอยู่ในโครงการนึง บนถนน อ่อนนุช เป็นบ้านแบบอาคารพานิช 3ชั้น ในโครงการมีทั้งหมด40หลังคา ก่อนจะเข้ามาถึงโครงการนี้ ต้องผ่านหมู่บ้านอื่นๆเข้ามา4โครงการ หมู่บ้านเราอยู่สุดท้ายและลึกสุด ท้ายหมู่บ้านอยู่ติดกำแพงวัดซึ่งสามารถทะลุออกไปถนนสุขุมวิทได้ บ้านหลังนี้พ่อเรา(พ่อเลี้ยง)เป็นคนซื้อตั้งแต่เริ่มแรกโครงการเลย ก็เกือบๆประมาน20ปีที่แล้ว แม่เราเริ่มย้ายเข้ามาอยู่ตอนปี48ค่ะส่วนเรายังอยู่สมุทรปราการ เพราะเราเรียนที่สมุทรปราการ แต่เราก็มาๆไปๆบ้าง แม่กับพ่อเราทำธุระกิจส่งออก เลยทำชั้นล่างและชั้น2ของบ้านหลังนี้เป็นออฟฟิต

พ่อเราจะเดินทางไปหาลูกค้าต่างประเทศปีล่ะ2ครั้ง ครั้งนึงก็ประมาน15วัน คือช่วงนั้นแม่เราก็นอนที่นั่นคนเดียว ห้องนอนแม่อยู่ชั้น3ค่ะ แม่เราจะโทรมาเล่าให้ฟังตลอดว่า "บ้านนี้น่าจะมีผี"อะไรแบบนี้ แต่เราก็จะบอกไปว่า อยู่คนเดียว คิดมาก รึเปล่า พูดแบบปลอบใจเพราะแม่เราต้องอยู่คนเดียวในตอนกลางคืน

แต่มีวันนึ่งเราเข้านอนล่ะประมานเที่ยงคืนกว่าๆแม่เราโทรเข้ามาหาเรา แม่เล่าแบบ เสียงสั่นๆกลัวๆ เราก็ตกใจ นึกว่ามีโจรมาย่องเข้าบ้าน เราก็แม่ๆเป็นไร มีไรป่าว แม่ก็ตอบมาว่า "เจอเลย เจอเข้าแล้ว ผีๆผีผู้หญิง" เราก็ตกใจ ถามว่า เจอที่ไหน อะไรยังไง ให้หนูไปอยู่เป็นเพื่อนป่าว ตอนนี้เลย เดี๋ยวนั่งแท็กซี่ไป แม่เราก็บอกว่า เดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยมา ดึกแล้วอันตราย เดี๋ยวคืนนี้ลงแม่มานอนห้องพระชั้น2ก่อน เราก็ โอเคๆเดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยคุย .....


พอวันรุ่งขึ้น เราเลิกเรียนปุ๊บ เราก็รีบขึ้นแท็คซี่ไปหาแม่เลย พอไปถึงเราเจอแม่เรา กำลังเม้ามอยเรื่องเมื่อคืนกับ สายเรือ อยู่แบบถึงพริกถึงขิงมาก หลังจากนั้นเราตัดสินใจค้างกับแม่ แม่เราก็ไม่รอช้าเลย มาๆเร็วจะเล่าให้ฟัง เราก็เหลาๆมาเลยแม่ แม่เราบอกว่า เมื่อคืนแม่ลงมาดูประตูหน้าบ้านว่าล็อคเรียบร้อยรึเปล่า เพราะของจากในตลาดโบ๊เบ๊เพิ่งมาส่ง ค่อนข้างเยอะ กลัวว่าโจรจะงัดแง๊ะเข้ามา พอเห็นว่า โอเคล่ะแม่ก็ขึ้นชั้น3เลย นั่งอ่านหนังสือดูทีวีไป พอสักพักก็เริ่มง่วงๆล่ะ แม่ก็ปิดทุกอย่างแล้วก็นอน

แม่บอกว่า รุ้สึกว่านอนไปไม่นาน ก็เหมือนฝัน เห็นผู้หญิงใส่ชุดขาว เหมือนชุดนอน เดินเข้ามาใกล้ๆแล้วบอกว่า ช่วยทำบุญให้หน่อยสิ แม่เราก็ถามไปว่า แล้วคุณเป็นใคร ตายแล้วเหรอถึงต้องให้ทำบุญไปให้ ผู้หญิงคนนั้น เข้ามาใกล้กว่าเก่าจนแม่เราบอกว่าต้องหันหน้าหนี เพราะหน้าตาเหมือนคนผูกคอตาย ตาทะหลน ลิ้นจุกปากเลย แม่เรากลัวมากจนสะดุ้งตื่น ตอน 23.15 แม่เราก็เริ่มกลัวน่ะ


แต่ทำไงได้ล่ะก็ต้องนอนต่ออยุ่ดี แม่เราบอกว่า พยายามนอนก็นอนไม่หลับ แม่ พลิกตัวไปพลิกตัวมา ยืดขาไปปลายเตียง เหมือเท้าไปถีบโดนอะไรบางอย่าง แม่เราใจหายแว๊ปเลย กลัวมาก พยายามยืดเท้าไปอีกรอบก็ยังโดนอยู่ แม่เราบอกรวบรวมสติลุกนั่งเปิดโครมไฟที่หัวเตียงเลย ฉี่แทบแตก เพราะเแม่บอกว่า แม่เห็นผู้หญิงคนนั้น นั่งหันหลังอยู่ปลายเตียง แต่มันไม่ชัด เหมือนกำลังจะหายไป

เท่านั้นแหละ แม่เรากระโดนลงจากเตียง วิ่งลงบันได้มาชั้น2เข้าห้องทำงานปิดประตูเปิดไฟทุกดวงในห้องเลย แม่บอก นึกว่าจะหัวใจวายตายตรงนั้นแล้ว ไม่คิดไม่ฝันเลยว่าจะมาให้เห็นแบบจะจะแบบนี้อีกแล้ว


แม่เราตั้งสติได้ก็รีบโทรหาเราเลย เราฟังแล้วอยากกับบ้านมาก กลัว แต่ต้องอยุ่เป็นเพื่อนแม่ (บอกไว้ก่อนน่ะค่ะ ตอนแม่เราอยุ่สมุทรปราการแม่เราก็เคยเจอเรื่องแบบนี้มาก่อนแล้วแม่เป็นคนไม่ค่อยกล้วผีแต่ก็กลัวน่ะ เพราะก่อนหน้านั้นแม่เราเคยเจอพ่อของเพื่อนเราที่ตายมาพูดคุยด้วยแต่แม่เรายังไม่รุ้น่ะว่าลุงคนนั้นเพิ่งตายแต่พอรุ้ก็เล่นแม่เราอึ้งๆไปเลย)ไว้มาต่อน่ะ ขอตัวออกไปทำธุระก่อน
มาต่อๆน่ะค่ะ....คืนนั้นที่เราไปนอนค้างกับแม่เราก็ไม่เจออะไรน่ะ แต่ยอมรับว่านอนไม่ค่อยหลับแม้แต่จะลุกไปฉี่เรายังไม่กล้าเลย..แต่หลังจากเหตุการณ์ครั้งนั้นเป็นต้นมา แม่เราจะเจอมาเรื่อยๆจนแม่บอกเอ่ยปากว่า ถ้าจะคิดอยุ่กันแบบนี้ก็อย่ามาให้เจอเป็นรูปเป็นร่างเลย แม่กลัวว่าตัวเองจะช็อคตาย พ่อเราก็รับรุ้เรื่องนี้ด้วย แต่ดูเหมือนเค้าเฉยๆ เค้าบอกว่าก่อนหน้าที่แม่จะย้ายมาเค้าก็เจออะไรแปลกๆหลายอย่างแต่เค้าไม่สนใจเพราะไม่เคยมาให้เห็นแบบเป็นรูปร่าง พอมาต้นปี50เราย้ายมาอยู่กับแม่แบบเต็มรูปแบบ เราจะนอนชั้น2ที่เคยเป็นห้องพระ แม่เราจัดการทำห้องให้เราเรียบร้อยเลย

และแล้วครั้งแรกที่เราได้ทักทายกับเรื่องเหนือธรรมชาติก็เกิดขึ้น เรามาอยู่ประมาน2อาทิตย์เหตุการณ์ก็ยังปกติอยุ่แต่มีอยุ่วันนึ่ง เรา เข้าไปนั่งคุยกับแม่และพ่อเราถึงเรื่องทำบุญบ้าน เรานั่งกันอยุ่อึกห้องนึงซึ่งเป็นห้องทำงานแม่เรา เปิดแอร์กำลังเย็นสบายเลย ก๊อก ก๊อก ก๊อก คือเสียงคนเคาะประตูห้องทำงาน แม่เราก็ถามเราว่า ข้างล่างปิดประตูเหล็กไว้รึเปล่า เราก็บอกว่าปิดแต่ไม่ได้ล็อค เออ สงสัยเอ(แฟนเราใช้ชื่อสมมุติน่ะ) เราก็ตะโกนเลย ว่า เข้ามาดิเอ แต่เงียบเราก็เดินไปเปิดเองเลย เฮ้ย!!!คือว่างเปล่า

เราก็บอกแม่เสียงคนเคาะแม่ได้ยินใช่ป่ะ แม่เราบอกใช่ เอาอีกแล้ว////พอเราเดินกลับมานั่งเคาะอีก อันนี้เคาะแบบ แบมืออ่ะ มันจะดับ ปังๆๆๆๆ คือเราขนลุกเลย พ่อเราลุกจากโต๊ะทำงานแล้วเดินไปแต่ไม่เปิดน่ะ กดล็อคลูกปิดแล้วบอกแบบติดตลก ว่า ผียังมีมารยาท เคาะก่อนด้วย ยังไปทันที่พ่อเราจะเดินหันมาถึงโต๊ะเลย เสียงดัง ปังๆๆๆๆๆแล้วตามด้วยบิดลูกบิด คือ บิดไปบิดมา พ่อเราหยุดเดินหันกลับไปมอง


เราอ่ะกำพระ หลวงพ่อโต แน่เลย คือเข้าใจเลยถึง ขนหัวลุกเป็นไง แม่เราพูดว่า " เค้าล้อเล่น คนต่างชาติพูดไม่ค่อยน่าฟัง แต่เค้าพูดเล่น เดี๋ยวพรุ่งนี้ให้ลูกสาวตักบาตรไปให้น่ะ" คือทุกอย่างเงียบเลย เราจากที่ไม่ค่อยเชื่อเรื่องแบบนี้ เรากลับหันมาเชื่อแบบ เต็ม100 เพื่อนเราทุกคนรุ้เรื่องนี้หมด เพราะเวลาเราออกไปนั่งดื่มเราก็จะเล่าเพื่อนเราจะรอถามเลยอ่ะ ว่ามีไรป่าวว่ะ เล่ามา คือหลังจากนั้นก็มีให้เรื่องให้เราได้ขนลุกมาเรื่อยๆ แต่เราขอข้ามน่ะเพราะว่ามันเยอะซ่ะจนเหมือนฟังดู ขี้โม้ขึ้นมา เอาเรื่องที่ฮาทคอดีกว่า เราย้ายมาต้นเดือนมกรา 50 จนมาเดือนพฤศจิกายน เราจะออกไปลอยกระทง ที่วัด มหาบุศ(วัดแม่นาค)กับแฟน เราก็คือเตรียมตัวจะออกล่ะ เดินลงไปชั้นล่างแล้วเสียงแม่เราตะโกนว่า ไอมะลิ(ชื่อเราเองแต่สมมุติน่ะชื่อเรา2พยางค์) ไอมะลิ ขึ้นมานี่ก่อนจะฝากซื้อ โลตีสายไหม เราก็แบบ หืมโทรมาก็ได้จะแค่ฝากซื้อของ เราก็พูดแล้วก็เงยหน้าขึ้นไป ทางช่องบันได คือบันได้มันจะตรงกัน3ชั้น ถ้ามองตรงๆขึ้นไปจากชั้นล่างเราจะมองไปถึง ทีบลาชั้น3ได้เลย เราก็ตะโกนขึ้นไปค่อนข้างเสียงดังมาก

เฮ้ย!!!อันนี้มาแบบสยองมา ผู้ชายฉะโงกหน้ามาจากราวระเบียงชั้น3 คือหน้าดำปี๋เหมือนโดนไฟไหม้ คือจ้องเรา ส่วนเรานี้ดิ ใจเต้นเร็วแบบว่าอั้นฉี่ไม่อยู่แล้ว อันนี้ขอบอกเลยว่า เราฉี่ลาดแต่ไม่ได้ออกสุด แค่นั้นแหละเราวิ่งเข้าห้องน้ำ ปิดประตูตะโกนเรียก แม่ แม่ ช่วยด้วยผีหลอก ช่วยหน่อย เราร้องเหมือนคนจิตหลุดอ่ะ แต่ไม่ยอมถอดเกงน่ะ ยืนแหกปากตะโกนบ้าบอ ในห้องน้ำ ฉี่ก็ราดไปดิ คือวันนั้นสุดๆของเราและ แม่เราวิ่งลงมาเคาะห้องน้ำ เราก็เปิด เรารีบพูดเลยแม่เจอผี ฉี่หนูราดเลย กลัว หน้ากล้ว สรุปไม่ได้ไปลอยกระทง แฟนเราต้องขับรถไปซื้อโรตีสายไหมให้แม่เราแทน แล้วก็กระเพราะปลามาให้เรา

เหตุการณ์ครั้งนั้น ทำให้เราตกลงกันว่า จะทำบุญบ้านแบบจริงจังล่ะ บอกเลย จนถึงทุกวันนี้ไม่จำเป็นเรายังไม่ขึ้นไปชั้น3เลย ชั้น3จะเป็นห้องนอนแม่เรากับห้องโชว์ (มีหุ่นรองเท้า มีดบล็อคทำร้องเท้า แล้วก็ร้องเท้า เรียงอยุ่บนชั้นรวมถึง ตัวอย่างผ้าที่โรงงานเอาเสนอขายให้กับออฟิตแม่เรา ง่ายๆมันดูล๊กๆมาก)

บ้านเราได้กฤษทำบุญ เดือนกุมภา ปี51พอดีค่ะ จำได้แม่นเลย ว่าก่อนที่จะทำบุญ พ่อเราเอาคนที่พ่อนับถือมาก ชื่อลุงโฮ(ชื่อจริงเลยค่ะ) มาดูที่บ้าน คือจริงคุณลุงคนนี้เค้าเก่งเรื่องดูชะตามากเลยน่ะค่ะ ทุกวันนี้ที่บ้านเรายังให้ลุงโฮมาดูดวงชะตาปีล่ะครั้งเลยค่ะ...ลุงโฮแกมาดูก็บอกว่าให้ทำบุญแบบนี้ เอานี่มาติด เอานี่มาแขวนน่ะ แล้วแกก็รับรองอีกคนว่าบ้านนี้มีวิญญาณร่วมอาศัยอยู่จริงๆแต่เค้าก็อยุ่ส่วนเค้าเพราะว่าข้างหลังบ้านมันเป็นคลองเป็นทางน้ำไหลผ่านมาจากคลองหน้าวัด สรุปคือทางผีผ่านค่ะ เค้าแนะนำน่ะค่ะ"ว่าให้พูดตรงๆน่ะ ไม่สมควรอยู่เลยจริงๆ แถวนี้ไม่น่าอยู่เพื่อทำธุระกิจเลย แม่พ่อเราก็รับฟัง

พอถึงวันทำบุญบ้านคือ ทั้งสายเรือ ทั้งเซล ทั้งชิปปิ้ง ก็แห่กันมา แต่มีพี่คนนึ่งเค้าทำงานเป็นเซลของบริษัทย่านโลตัสพระราม4 เค้าค่อนข้างสนิทกับแม่เรามาก เค้าก็มานั่งฟังพระอยู่ดีๆแกก็เดินปรี่มาหาแม่เรา แล้วกระซิป บอกแม่เราว่า พี่นา(ชื่อสมมุติแม่เราน่ะค่ะ) มีคนมาพูดข้างหูหนุตลอดเลยว่า "ทำไข่พะโล้ทำไม กูไม่ชอบ- กูเกลียดหมูสามชั้น เอาไปเททิ้ง" คือพี่แกพูดจริงจังมาก จนแม่เราถามย้ำว่า หลอกพี่ไหม อย่าพูดเล่นน่ะ พี่เค้าก็ยืนย้นว่า หนูไม่กล้าล้อเล่นหลอกพี่ หนูเชื่อเรื่องผีน่ะ เพราะว่าตัวหนูเองก็มีร่างน่ะพี่ แต่ตอนนี้ไม่มีแล้ว ไปอยู่กับน้องสาวหนูแทน คือแม่เราก็ย้ำน่ะ ว่า "ยังมาพูดอยุ่ไหม" พี่แกพูดว่า...พูดดิพี่ เป่าลมเข้าหูหนูด้วย เหมือนเค้าจะหยอกหนูเล่น เรานั่งอยู่คือได้ยินชัดเจนที่คุยกัน เราก็หันไปคุยกับแฟนเลยว่า ทำไมแม่ไม่ย้ายว่ะ คือมันแรงไปแล้ว ถ้าแม่ไม่คิดย้าย เค้าจะออกไปเช่าห้องอยู่ เราก็พูดไปตามความรุ้สึกเลย....


พอจะตักอาหารให้พระ ยายเราพูดดังมาก อีฉิปหาย!!ไข่พะโล้บูดหมดเลย บูดได้ไง กูเพิ่งปิดแก๊สไปไม่ถึงชั่วโมง คือบูดจนเป็นพองขึ้นอ่ะค่ะ เหม็นบูดมาก เหมือนของค้างมา3วัน เปิดฝาหม้อแขกขึ้นมา กลิ่นบูดโชยหึ่ง นึกภาพออกใช่ไหมค่ะ พี่คนนั้นที่ได้ยินเสียงคนพูด เค้ารีบพูดเลย....พี่นา หนูบอกพี่แล้ว เค้าพูดทิ้งท้ายก่อนพระจะสวดเสร็จด้วยน่ะว่า กูไม่-พวกเมิงก็ไม่ต้อง-.....สรุปวันนั้นเลยไม่มีไข่พะโล้ ปะเคนให้พระฉันไปตามระเบียบ

งานทุกอย่างจบ แต่พ่อเรายังนั่งเม้ามอยกับสายเรืออยู่แบบเมามัน มีดื่ม มีเลี้ยงปกติ ที่ชั้นล่างบ้าน แฟนเราก็ช่วยเก็บโน้นเก็บนี่ ทีนี่ล่ะถึงตอนเก็บพรมที่เอาลงมาปูไว้ชั้นล่าง คือต้องยกไปเก็บชั้น3ในห้องโชว์ เราก็แบบว่า ไม่ขึ้นได้ไหมอะไรงี้ แต่ก็ต้องยอมขึ้นเพราะแฟนเรา ตอนขึ้นไปก็กลัวน่ะ ขึ้นไป6คน เพื่อนเรา3คนแล้วก็น้องแฟนอีก1คน ต่างคนต่างหิ้วเสื่อ หอบพรมเล็ก มีเราก้บแฟน หิ้วหัวท้ายพรมผืนใหญ่อ่ะ เราเดินไป..ถ่องนะโม..ไป บอกเลยคือเรากลัวบ้านหลังนี้ไปเลย เอาวางเสร็จ ปิดไฟ จะเดินลงบันไดล่ะ เสียงผุ้ชายแก่มาพูดข้างๆหูเราเลยว่า" อีหนู นะโมเหรอ กูไม่กลัวหรอก" ชัดเจนมากลมเข้าหูเรา ขนนี่ลุกซู่เลย


เราหันไปข้างหลัง เงาดำ คือคนเดินเข้าในซอกชั้นตัวอย่างผ้าหายไปเลย ไฟมันมืดน่ะแต่เราพอมองเห็น เรามั่นใจ100%ไม่รอแล้ววิ่งลงบันไดเลย คนอื่นเห็นเราวิ่งมันก็วิ่งตาม เสียงวิ่งลงบันไดคน6คนเล่นพวกข้างล่างตกอกตกใจเลย เช้ามา เราขอแม่ออกไปเช่าห้องอยู่ค่ะ แต่ออกไปอยู่ไม่ไกลกันมาก บ้านเราเข้าซอยอ่อนนุช44แต่ห้องเช่าเราอยุ่ซอย อ่อนนุช46ตลาดยงเจริญค่ะ เราอยุ่ที่นั่นตลอด3ปี แต่ว่าเช้าเราก็ไปบ้านหลังนั้นเหมือนเดิมเพราะเราช่วยงานครอบครัว พอเย็นเราก็กลับไปห้อง ตลอดเวลาเหตุการณ์เหนือธรรมชาติที่บ้านเราก็เกิดแบบต่อเนื่อง มีแบบหลอนน้อย หลอนมาก แล้วแต่ แม่เราก็แบบว่า "พูดเลยว่า จะอยู่ อยุ่ได้ แต่อย่าสร้างความเดือดร้อน แบบนี่ ถ้าไม่ฟัง จะด่าจะแช่งไม่ให้ไปพุดไปเกิดเลย " แม่เราบอกว่ายายบอกมาให้ด่าแบบนี้ไปเลย

จนปี54แม่เราซื้อบ้านเดี่ยว หลังใหม่อยู่เส้นอ่อนนุชเหมือนเดิม โครงการอยู่ข้างๆไปรษณีย์อ่อนนุช แล้วก็ซื้อตึกอาคารพานิชใหม่ ไว้สำหรับทำเป็นออฟฟิตใหม่เพราะกิจการบ้านเราช่วงนี้บูมมาก ขนาดแค่รับของมา ส่งออกไป คือเหมือนเป็นคาโก้อ่ะค่ะ แต่เงินสะพัดมาก พ่อเราไม่ต้องเดินทางไปหาลูกค้าและ ลูกค้าเดินทางมาเองเลย ส่วนพ่อเราก็แค่พาลูกค้าไปเดินสั่งของในตลาดเท่านั้น ประตูน้ำ โบ๊เบ๊ สำเพ็ง แล้วร้านก็มาส่ง เราเช็คของรับของ แม่จ่ายเช็ค รับของครบทุกเจ้า เราโทรไปเฟริมกับสายเรือ สายเรือเอารถมารับของ ไปลงท่าเรือ รอเข้าตู้ลงเรือส่งให้ลูกค้า แค่นี้จบปิ้ง

อาคารใหม่แม่เราซื้อ อยุ่ตรงข้าม"ห้างซีคอนครีนครินค่ะ 4ชั้น " บ้านก็ตกแต่งไป ตึกก็ตกแต่งไป รอเวลาย้ายแค่นั้น แต่ว่ามีเหตุให้เราเริ่มลังเลใจที่จะย้ายเพราะคืนนึงแม่เราหลับไป ฝันเห็นผู้ชายคนนึ่ง ผมหยิกหย่อย ถอดเสื้อ ใส่แต่กางเกง แต่นั่งอยู่บนตักพระประทาน ในโบถส์ มาขอให้แม่เราทำบุญให้ บอกว่าแม่เราใจบุญ เห็นแม่เราชอบทำบุญ ขอให้ช่วยเค้าหน่อย แม่เราก็สะดุ้งตื่น พอเช้ามาแม่เราก็เรียกเรามาคุย พอดีป้าเราโทรมาบอกว่าจะชวนแม่เราไปทำบุญที่วัดแถวๆชลบุรี แม่เราก็ตกลง เราก็โอเคช่วงที่เรานั่งคุยกับแม่ จะเป็นเวลาเดิมๆที่เดิมๆตลอด ผุ้หญิงใส่ชุดพริ้ว รวบผม จะเดินผ่านข้างหลังแม่เราแล้วจะหายเข้ามุมห้องข้างโต๊ะคอมในห้องทำงาน เป็นแบบนี้มา2ปีล่ะ เราเห็นจนกลายเป็นเรื่องธรรมาไปแล้ว ช่วงเห็นแรกๆคือช่วงที่เราออกไปเช่าห้องอยู่ ตอนแรกเห็นรีบก้มหน้ากับโต๊ะทำง่านแม่เราเลย แต่แม่เราจะพูดว่า เค้าอยู่ตรงนี้แหละ จะไปเล่าให้ใครฟัง เค้าก็จะหาว่าบ้านเรา เป็นโรคประสาทกันทั้งบ้าน เราก็แบบ เห็นไปเห็นมาจนชิน คือ2ปีล่ะ เห็นเค้าผ่านเข้าผ่านออกแบบนี้ล่ะ


สรุปบ้านเราไปทำบุญที่วัดชลบุรี แต่แม่เราดันนึกขึ้นได้ว่า เห้ย พระประทานในโบถส์คือ ที่เค้าฝันเห็นผู้ชายวันนั้นหนิ เลยไปถามพระกัน พระแก่ๆเล่าว่า ใช่โยมเห็นเหรอ ผู้ชายคนนั้นชื่อ ทัดเคยเป็นสัปเหร่ออยุ่ที่นี่ ตายไปนานล่ะ แกล้มในห้องน้ำหัวฟาดพื้น ปกติแกจะชอบเข้าไปขัดไปถูพระประทานในโบถส์ ลูกเมียก็ไม่มี ชัดเลยแต่แม่เรา งงว่า แม่ฝันเห็นได้ไง แม่เลยขอสร้างพระประทานถวายแล้วอุทิศบุญให้ลุงคนนั้นแต่พระบอกว่า ที่นี่มีพระประทานแล้วให้แม่สร้างแต่เอาไว้ถวายให้สำนัขแม่ชีตรงข้ามวัด แม่เราก็รีบดำเนิดการเลย ไปคุยกับแม่ชี นัดวันเอาพระมาถวาย

สรุปวันเอาพระมา มีลุงคนนึงแกมีร่างทรงของ ปู่อะไรเราจำไม่ได้ แกเดินมาทักว่า เมิงคิดจะโยกจะย้ายอะไร ให้เลิกคิดก่อน ถ้าบ้านเมิงจะย้ายให้ย้ายปี 56ส่วนที่ทำงานย้ายต้นปี60 แกพูดจบ แกบอกว่า กูขอน้ำดำ กินหน่อยได้ไหม (น้ำดำของแกคือแป๊บซี่ค่ะ) แม่เราเลยขอเบอร์แกไว้ หลานแกก็ให้ไว้คุยไปคุยมาแกอยู่ ซอยประดู่ ถนนตกอ่ะค่ะแต่ที่มาชลวันนี้แกมา ดูบ้านให้หลานสะใภ้ สรุปแม่เราอยากให้แกมาดูที่บ้านให้หน่อย ก็มีการนัดวันกัน แม่เราขอขับไปรับแก พอมาถึง เหมือนมีร่างปูมาลงอ่ะค่ะ แกเดินขึ้นบันไดชั้น3บ้านเราไปไหว ทั้งที่ร่างอายุประมาน50กว่าๆอ่ะค่ะ ก็ต้องให้พ่อกับแฟนเราพยุงขึ้น แกก็บอกเลยว่า ทุกห้องทุกชั้นที่ติดกับคลองหลังบ้าน มีผีมาขออาศัยอยูเป็น10 เพราะเป็นทางผีผ่านคือเป๊ะเลย แกก็เดินๆไปรอบห้อง พูดเสียงแบบดุดันเลยว่า "วันนี้กูมาโปรด ไม่ได้มาปราบ แต่ถ้าเมิงยังไม่อยุด เมิงไม่ไป กูจะมาปราบ" สิ้นสุดที่ แม่เราอดใจรอ จะย้ายบ้านปี56 ส่วนอ๊อฟฟิตปี60 คือมันอีกนานมาก แต่ปู่คนนี้แกบอกว่า ธุระกิจจะรุ่งสุดๆการเงินแม่เราจะเพิ่มพูดเป็นเศรษฐี สบายๆเลย จะหยิบจะจับอะไรก็จะมีแต่เงินแต่ทอง จริงค่ะบอกเลย ทุกวันนี้การเงินแม่เราพ่อเรา สะพัดมาก ทำอะไรไม่เคยติดขัดเลย หลังจากวันนั้นก็มีอะไรๆมาให้เห็นเหมือนเดิม แต่กลายเป็นเรื่องปกติของเราไปเลย

จนเวลาผ่านมา จนปี56แม่เราย้ายเข้าอยุ่ที่บ้านหลังใหม่ ส่วนเราก็ย้ายจากห้องเช่ามาเช่าคอนโดที่แถวตลาดเอี่ยมสมบัติแทน เราชอบเท่วไง อยุ่ข้างนอกน่าจะสบายใจกว่า ส่วนบ้านหลังเดิมยังเป็นออฟฟิตอยู่ ช่วงนั้นเราหาซื้อน้องหมามาไว้ที่อ๊อฟฟิต เผื่อที่จะนอนเฝ้าในยามกลางคืนที่ไม่มีใครอยุ่ กลางวันเราก็อนยุ่กับมันเล่นกับมันปกติ แต่พอเรามาเปิดประตูบ้านปุ๊บมันก็จะวิ่งนำหน้าขึ้นไปชั้น2แล้วหยุดยืน หน้าบันไดขึ้นชั้น3เห่าแบบ บ้าคลั้งทุกครั้ง

จนมาเกิดเหตุการณ์สยองขี้หดตดหายอีกครั้งแบบลืมไม่ลงในปี59เดือนกรกฎาที่ผ่านมานี่เองค่ะ บ้านเราเริ่มทะยอยย้ายพวกตัวอย่างรองเท้า ของบางอย่างเข้าออฟฟิตใหม่ที่ศรีนครินท์ มีอยุ่วันนึ่ง แม่กับพ่อไม่ได้เข้ามาที่ออฟฟิตเพราะว่าไปหาหมอที่ รัตนิน โรงบาลตา แถวอโศก เราเลยนั่งเล่นกับน้องหมา โทรสัพมาก็รับ ใครมาวางบีแอล รึวางบิลเราก็เซ็นๆอย่างเดียว

อยู่ๆน้องหมาเราวิ่งขึ้นไปบนชั้น2เหมือนเดิม เห่าเหมือนเดิม จุดเดิม เราก็แบบเฉยๆเดินขึ้นไปเรียกมาลง แต่คาวนี้สิ แจ็คพ๊อตแตก มันดันวิ่งเข้าไปในห้องนอนเก่าเรา เราก็เดินตามไป ไปเปิดกระจกหลังบ้านมันก็วิ่งออกไปไปกระโจนโพล่ หน้าออกไปทางลูกกรงเหล็กดัดมองโน่นี่นั่น แล้วมันก็วิ่งออกนอกห้องย้อนไปเห่าจุดเดิม เราก็หันไปมอง แต่ทีนี้มันไปธรรมดาค่ะ มันเห่าแล้วเดินถอยหลังกลับมาเข้าห้องนอนเราแล้วถอยเรื่อยๆอ่ะค่ะเหมือนมันเดินหนีอะไรบางอย่าง มันไม่เห่าแล้วค่ะ มาขู่แต่สุดท้ายมันร้อง อิ๋งๆหางหดวิ่งมาหาเรา

เราก็แบบ อะไรของเมิงเนี้ย อย่าแบบนี้ดิ ข้าก็กลัวน่ะ อะไรเห็นอะไร คือมันเอาหน้ามาซุกเราแบบมันกลัว เราก็เริ่มล่ะ ขนลุก ขาสั่นเลย เราก็พูดเลยว่า อย่ามาให้เห็นแบบน่ากลัวน่ะ อยุ่แบบสงบสุขกันมาต้องนานล่ะ จะมาอะไรอีกอ่ะ พรุ่งนี้ทำบุญให้น่ะ พูดไม่ทันจบเลย ผู้หญิงใส่ชุดขาวยาวเหมือนเดิมแต่มีเลือดที่ช่วงหน้าอก คือผมนางนี้ปะบ่า ก้มหน้า ลอยมาจากหน้าห้องน้ำชั้น2คือห้องน้ำจะอยูกลางระหว่างห้องนอนกับห้องทำงานแม่ ลอยมาหยุดหน้าห้องนอนเราแล้วก็หันเลี้ยวเหมือนขึ้นชั้น3อ่ะ คือเราอึ้งมาก เห็นบ่อยน่ะแต่คนเนี้ยไม่คุ้นอ่ะมีเลือดด้วย สยองมาก เราหายใจแรงเลย น้ำตานี้ไหลไม่หยุดค่ะพูดไม่ออก พอนางพ้นประตูไป ประตูห้องนอนปิดเอง ดังปังใหญ่สนั่นเลยค่ะ

คือเรากับน้องหมายืนอึ้ง เราร้องไห้เลยน่ะ คือกลัวสุดๆ เรารวบรวมสติได้เดินไปจับลูกบิดเรียกหมาเรา "พร้อมน่ะ เปิดแล้ววิ่งน่ะ ห้ามวิ่งเบียด เดี๋ยวเค้าตกบันได เข้าใจน่ะ" พอเราเปิดปุ๊บ หมาเราสปีดสุดอ่ะ เราก็ไม่แพ้หมาวิ่งลงชั้นล่าง ออกไปอยุ่หน้าบ้านเลย แม่มาเราเล่าทั้งหมด แม่เราบอกว่าใช่ฝันเห็นมะคืน มาเข้าฝัน อยู่ชุดเดียวกัน เลือดที่หน้าอกเยิ้มเลย พอตกกลางคืนเรากลับห้อง เราก็ฝันฝันว่านางมาขอให้อย่าขายบ้านนี้ ไม่อยากให้คนอื่นมาอยู่ นางบอกว่า นางอยุ่มาก่อน แต่นางไม่อยากออกมาให้เห็นเพราะนางสภาพแย่มาก กลัวจะอยุ่กันไม่ได้

แต่ตอนเข้าฝันนางอยุ่ไกลเรา แต่เสียงนางพูด ดังชัดเจนมาก เราก็แบบว่า ไม่ได้อ่ะ เรากลัว แม่เราก็จะขายบ้านนี้น่ะเพราะได้ที่อยุ่ที่ทำงานใหม่แล้ว นางก็บอกว่า นางจะให้โชคคนที่อยุ่ นางให้แม่เรามาตลอด ถ้าเราไม่เชื่อนางจะให้ จริงค่ะ นางบอกเลขมา3ตัวตรง 2ตัวด้วย คือเราแทงน่ะ ซื้อทั้งล็อตเตอร์รี่ ฝากยายเราซื้อที่สมุทรปราการใต้ดินอ่ะค่ะ รวมๆงวดนั้นเรากับแฟนถูกเป็นแสน เชื่อไหม กรกฎา สิงหา กันยา ตุลา พฤจิกา 16ธันวา เราถูกตลอด เราซื้อล็อตเตอรี่ชุดล่ะ1500บาททุกงวด ใต้ดิน งวดล่ะ5000เราไม่บอกใครเลยน่ะว่าผีบอกเรา บอกที่นี่ที่แรก

จนเจ้ามือที่สมุทรปราการ เค้าแขยงยายเราอ่ะ ไม่อยากจะรับล่ะ งวดที่ผ่านมาเราก็ถูกเหมือนเดิม แต่มีวันที่เราจะคิดจะเขียนเรื่องนี้นั้นแหละผู้หญิงคนนี้ มาบอกว่า ถ้าเราย้ายกลับมาอยุ่บ้าน ไม่ปล่อยให้บ้านร้างคน รึว่าไม่ปล่อยขาย นางจะให้เราถูกรางวัลใหญ่ เราไม่รับปาก เพราะเมื่อต้นเดือนธันวา เราขอแม่แล้วว่า เราจะไม่เช่าคอนโดแล้วเสียดายเงิน เราจะกลับมาอยุ่ที่นี่แทน

แม่เราบอกว่า ไม่กลัวแล้วเหรอ เราก็ตอบไปน่ะว่าอยุ่กับแฟน อยุ่กับน้องหมา เราไม่กล้ว แต่แม่เรายังยืนยันคำเดิมว่าจะขายเพราะปู่ที่ประทับร่าง เค้าบอกไม่ให้อยุ่ ส่วนลุงโฮก็อยากให้ย้าย เราก็ไม่รุ้จะพูดยังไงอ่ะ ไม่กล้าบอกแม่ว่าได้หวยจากผีนางนั้น แต่ยายเราสงสัยน่ะเราก็อ้างไปว่าเลขของเพื่อนบ้าง อาจารย์ดังให้มาบ้าง สรุปแม่เราได้วันดีของเดือนมีนาคม เป็นวันเปิดออฟฟิตใหม่ค่ะ ขอบคุนน่ะค่ะที่สละเวลาอ่าน เรื่องทั้งหมดเป็นเรื่องจริง สถานที่มีอยุ่จริงค่ะ



ที่มา peepeestory

 

ข่าวดาราบน Facebook อัพเดตไว เร็วทันใจ คลิกที่นี่!!

กระทู้เด็ดน่าแชร์